Zondag 4 en maandag 5 oktober

Op zondag werden we opnieuw wakker onder een staalblauwe hemel en een stralende zon. Na het ontbijt splitste de groep zich op: sommigen trokken eropuit om te speuren, anderen gingen alvast het stadion en de omgeving verkennen.
Voor ons als coaches stond de registratie van het team op het programma. In het oefenstadion maakten we kennis met delegaties uit Griekenland, Argentinië en Roemenië. Dat is een van de mooiste aspecten van een wereldkampioenschap: de internationale contacten, de uitwisseling van ervaringen en de vriendschappen die over landsgrenzen heen ontstaan.Tijdens de gesprekken vernamen we dat Roemenië zich kandidaat zal stellen voor de organisatie van het WK in 2029. Tegelijk merkten we hoeveel enthousiasme er leeft voor onze eigen kandidatuur voor 2028. Van alle kanten kregen we positieve reacties en steunbetuigingen, wat natuurlijk bijzonder fijn is om te horen.

De registratie zelf verliep bijzonder vlot. Alles was tot in de puntjes georganiseerd. Voor mij betekende het opnieuw een mooie gelegenheid om verder te werken aan mijn ondertussen onafscheidelijke “Tips & Tricks voor WK 2028”-boekje. Dankzij de uitstekende organisatie hier vullen de pagina’s zich bijna vanzelf met bruikbare ideeën en inspiratie. Intussen arriveerde ook onze ploeg voor de officiële dierenartscontrole. Naar goede Belgische gewoonte waren als tweede land aan de beurt. Zowel geleiders als honden leken toch een tikkeltje nerveus, want met deze controle begint het WK nu écht. Gelukkig gedroegen onze honden zich voorbeeldig en werden ze allemaal gezond en fit bevonden voor het kampioenschap. Een eerste belangrijke horde was daarmee succesvol genomen.

Aansluitend stond de officiële intraining op het programma. Enkel Tom en Rudy maakten gebruik van de trainingsfaciliteiten, maar wat vooral opviel was de geweldige ingesteldheid van het hele team. Iedereen hielp waar mogelijk, gaf advies, assisteerde tijdens oefeningen of bood gewoon een luisterend oor. Als voorzitter kan ik alleen maar trots zijn op zoveel teamspirit. Dat is uiteindelijk waar een nationaal team om draait.
Na de training keerden we terug naar het hotel, want het was ondertussen hoog tijd voor een andere dagelijkse traditie: Friulano. 🍷

Onder het genot van een glas riepen we als coaches de ploeg samen om hun vragen, opmerkingen en wensen voor de coachmeeting van dinsdag te bespreken. Er bleek toch wel wat op het lijstje te staan en dus namen we uitgebreid de tijd om alles samen door te nemen. Intussen arriveerden ook de eerste extra Belgische supporters. Uiteraard werden zij meteen ingewijd in de geheimen van ons ondertussen vertrouwde domein. Het duurde niet lang voor ook zij overtuigd waren van de kwaliteiten van de lokale Friulano.
Voor we het goed en wel beseften, moesten we ons haasten om nog snel een douche te nemen. Het hele team had immers afgesproken om samen uit eten te gaan. Helga had daarvoor een geweldige suggestie gedaan: “bij die man op zijn sloefen aan de tennisvelden”. Een omschrijving waarmee je normaal niet ver geraakt, maar dankzij een snelle tussenkomst van ChatGPT vonden we zonder problemen het restaurant terug. Helga had absoluut gelijk: heerlijk eten, een fantastische sfeer en vooral een bijzonder gezellige avond. En zo kroop iedereen tevreden, gelukkig en met een volle maag onder de wol.

Maandagochtend begon iets frisser. Er hing meer bewolking en de temperatuur lag een stuk lager. Eigenlijk ideaal trainingsweer, want het team wilde nog een laatste keer samen aan de slag. Er werd constructief gewerkt, ervaringen werden gedeeld en iedereen hielp elkaar vooruit. Toch voelde je dat de spanning stilaan begon toe te nemen. Het WK komt steeds dichterbij en de lottrekking werpt haar schaduw vooruit. Zelf speelde ik even met het idee om een kapper te zoeken, maar dat bleek op maandag geen eenvoudige opdracht. Dat avontuur werd dus noodgedwongen een dagje uitgesteld. Tegen de namiddag brak de zon opnieuw door en werd het weer heerlijk warm. Perfect terrasweer. En ja hoor… mét Friulano. 🍷

’s Avonds schoof opnieuw het volledige team aan tafel voor een gezellig etentje. Wie beweert dat hondensport niet leuk is, heeft het mis. Natuurlijk is dit een wereldkampioenschap en wil iedereen zo goed mogelijk presteren. Maar minstens even belangrijk zijn de sfeer, de vriendschappen en het gevoel samen iets bijzonders te beleven. En laat net dat hier elke dag opnieuw volop aanwezig zijn.
Morgen volgt de lottrekking. Dan krijgen we eindelijk te weten wanneer en waar onze teams in actie zullen komen. De laatste voorbereidingen zijn getroffen, de trainingen zitten erop en de zenuwen beginnen hier en daar toch wat op te spelen.
Maar boven alles overheerst het vertrouwen in elkaar en het plezier om hier samen te zijn. Morgen begint het aftellen.
En vanaf dan is het gedaan met voorbereiden, verkennen, trainen en plannen.
Dan begint het WK écht. 🇧🇪🐾🏆😊